Hallo lieve lezertjes,
Nou de laatste keer dat ik jullie heb bijgepraat is inmiddels al weer een aantal dagen geleden.
Ik was na mijn cruise opweg naar Zhangjaijie, een natuurreservaat, met fantastisch bergachtig gebied.
Nou ik ben er gekomen, eerst natuurlijk een heerlijke overnachting gehad in mijn door die Chinese gebrachte hotel, en de volgende morgen in een busje opweg naar Zhangjaijie dorp. Ik ben nu in Zhangjaijiestad en het duurt ongeveer een uurtje eer dat ik er ben.
De route ernaar toe is echt fantastisch, Veel drukte onderweg, mensen die op het land aan het werk zijn, mensen die de weg gebruiken als droogplaats voor hun mais, het stapelen van hun mandarijnen in kisten, repareren van een motor van hun driewielscooter, een vrachtwagenband verwisslen en noem maar op.
Het is echt een heel bedrijvig land, en iedereen is wel iets aan het doen. Is het niet aan het werk zijn ze hun tijd wel aan het doorkomen met Chinees schaken, kaarten of een muziekje luisteren op hun mobiele telefoon. Het is echt fascinerend om te zien hoe iedereen bezich is. Uiteindelijk ben ik er en ik ben nog niet uitgestapt of er staan al 6 mensen om me heen om me een slaapplaast aan te bieden. Echt heel erg irritant, als je nog niet eens de rust en mogelijkheid krijgt om je te orienteren. Ik sla al hun aanbiedingen af en loop door het dorpje, opweg naar een hostel welke ik in mijn loneley planet had uitgezocht. Toch blijven er een paar erg standvastig en blijven me volgen en vasthouden aan dat hun hotel de beste optie is denk. Ik denk dat ze allemaal een soort commissie krijgen als ze iemand naar een hotel brengen, want iedereen is van een ander hotel of hostel. Uiteindelijk vind ik het hostel na vragen bij een agent. Ik was er al langs gelopen. Ik drop mijn spullen in mijn kamer en besluit meteen een wandeling te maken in het park. Je koopt een kaart en mag er dan twee dagen in. De toegang werkt doormiddel van een kaart en een vingerafdruk, zodat je de kaart niet kan overdragen aan een ander. De eerste dag beluit ik om de hoogste top van het park te bezoeken en start mijn wandeling. Vreemdgenoeg zie ik alleen maar Chinese toeristen en ze wandelen allen maar bergafwaarts op een dame na. Er is naar de top een kabelbaan en bija iedereen gebruikt deze dus. In bijna elk Chinees park is alles bestraat, lopen er vooraf aangelegde paden of treden. Ik moet naar de top iets minder dan 4000 treden op. Iedereen staat met zijn duim omhoog om als ik voorbij kom lopen. Wel grappig om te zien. De top is op 1050 mtr en ik moet ongeveer een 600 meter stijgen. Na een 1 1/2 uur ben ik op de top en zweet behoorlijk. Ik kijk rond en tussen de toeristen door kan ik wat uitzicht genieten. Ik koop een ijsje en een fles drinken en ga ergens op een hoekje in de luwte zitten, buiten het gedrang van de menigte. Dit lukt me redelijk. Ik besluit na het nemen van een paar foto's om via de andere kant van de berg naar beneden te lopen. Dit is echter niet een erg vaak gebruikte route en de treden zijn in mindere staat en ik kom alleen maar dragers tegen die met zware zakken omhoog lopen.
Eenmaal beneden besluit ik om te gaan eten. Na een goede nachtrust ga ik de volgende dag een andere route in het park lopen. Als snel genoeg kom ik erachter dat dit de route is waar geen kabelbaan omhoog gaat en dat deze route gelopen wordt door nog maar 1 persoon. Ook een Chinees en ik kom de vriendelijk lachende man met regelmaat tegen bij verschillende spots. We lopen allebij met camera om mooie plaatjes te kunnen schieten, en we gebarewn elkaar of iets mooi en de moeite waard is.
Deze wandeling is pittiger dan die van gister, erg lang stuk vals plat en we stijgen zo toch snel een 300 meter. Dan kom ik op een kruising die naar verschillende plekken lijdt. Ik besluit ze een voor een te doen, want ik heb tijd zat. Eerst ga ik naar een top van een berg waarin een gat zit. Je kijkt als het ware net onder de top van de berg door de berg heen. Blijkt dat als ik daarboven op de richel van die top loop, dat men het hier niet zo nauw neemt met de veiligheidsregels. Er is hier en daar wel een gedelte afgezet met een soort hekwerk, maar daaruit zijn spijlen verdwenen. Je kijkt hier gerust 400 tot 500 meter de diepte in, en door de wind realiseer ik me dat het allemaal helemaal niet onnodig zou zijn als het hier goed voor elkaar zou zijn.
Ik besluit van hier terug te gaan, ik heb de top bereikt en ga op naar de volgende. En zo ga ik door.Tot dat ik weer op de kruising kom en de route langs het water volg. Dit gaat tussen de pieken door en loopt steil naar beneden, maar alles over goed begaanbare treden.
Eenmaal beneden, loopt het pad lang het water en het uitzicht ook vanaf hier is briljant. Echt schittend. De toeristen verzamelen zich weer en lopen allemaal de andere kant uit dan ik. Dit stuk is vlak en kost weinig energie, dus vandaar denk de drukte. Ik moet zo zeker een 1000 man passeren tot dat ik het park weer kan verlaten.
Eenmaal in mijn kamer ga ik even tv kijken, ze hebben hier echt enorm veel Chinese staatszenders. Ik denk wel een stuk of 15. Deze zijn gevuld met reclames, Chinese soaps en oorlogsverhalen van vroeger en nu. Ik kijk hier vaak CCTV9, dit is een engelstalige zender, waarop ook nieuws wordt uitgezonden. Ik zie dat de lancering van een sataliet rond de maan goed is verlopen, en dat met bezig is om een nieuwe dam in de Ynagtze te bouwen. De contructiesite is al in een vergevorderd stadium. Deze dam wordt de 3na grootste van de wereld. De Yangtze is de grootste en de ander weet ik niet. China is aan het proberen om zoveel mogelijk te investeren in groene energie. In grote steden nu nog niet veel van te merken, de steden staan vol van de smog, maar de intenties zijn goed. Op bed besluit ik om morgen naar Fenghuang te gaan. Ik moet nog wel zorgen dat ik een ticket kan krijgen voor de rit die 4 uur gaat duren. Ik zie het allemaal morgen wel.
Eenmaal onderweg naar Zhangjaijie stad waar de bus naar Fengguang vertrekt kom ik een Australische dame tegen, denk van mijn leeftijd. Zij was hier ook om te genieten van de omgeving en werkt en woont in een klein plaatsje ergens ook op de route. Ze is al 8 maanden in China en blijft er zeker nog een jaar of 5. Ze geeft engelse les in een schooltje en krijgt huisvesting en wordt voor Chinese omstandigheden goed betaald. Ook het dorp waar ze woont ontvangt haar met open armen. Dit heeft wel een maand of 2 geduurd eer dat men hier hun vertrouwen geeft maar als je die hebt kun je niet meer stuk.
Onze wegen scheiden na de busreis en ik koop mijn kaartje naar Fenghuang. Het lijkt erop dat ik het vaak tref als ik ergens in een bus zit. Ook deze reis een Chinees die gebrekkig engels spreekt, maar een praatje begint. Het blijkt een arts in het leger te zijn, die in Urumcqi woont. Dit is dik 2000 km noordwesten van hier. Hij is samen met vrienden onderweg naar Fenghuang omdat daar een schrijver heeft gewoond en wil diens huis bezoeken, voor wat ik er uit begreep. Een dag later kom ik hen weer tegen en ze denken dat ik ben verdwaald (ik zat rustig op een bankje te lezen). Febghuang is een echt heel leuk stadje, die veel weg heeft van Lijang waar ik 2 jaar geleden ben geweest. Eerst een hostel vinden mijn tas droppen en de stad verkennen een een hapje eten. Ik kom bij mijn hostel, en bestel 2 nachten. Hierna ga ik een stukje lopen, en zie een bordje met pasta. Ik hier naar binnen en het zag er echt heel erg gezellig uit. Bleek het ook een geusthouse te zijn. Redelijk grote bedden, grote kamer en rustige en vriendelijk personeel. 3 andere Chinese toeristen die de hele dag zitten te internetten. Ik vraag of ik hier ook een bed kan nemen, dat was geen probleem. Ik besluit om mijn andere hosltel te cancelen en hiernaar toe te verhuizen. Dit blijkt geen probleem te zijn, en ik verhuis.
Het is zaterdag als ik aankom en dat is in een toeristendorpje volop aanwezigheid van mensen. Je kunt nu werkelijk over de hoofden van de mensen lopen. Karaoke schalt door de nacht, met de ene valse stem na de ander. Rond een uur of 1 is het eindelijk stil en kan ik slapen.
Fenghuang is een stadje aan de rivier, die vroeger een stadmuur had en een aantal poorten. Een groot gedeelte van het dorp en de muur is of wordt gerestaureerd om zodoende de echtheid van vroeger te behouden. Dit lukt lang niet altijd en overal in het dorp, maar het blijft een heerlijk dorpje om lekker in rond te struinen. Buiten de oude kern is het gewone leven en zie je ook weer de gewone grote stedelijke trekken van een typisch Chinees gat of stad. Ik besluit dat ik maandag hier weg ga en naar Guangzhou ga. Dit is 1100 km zuidelijker, vlak bij Hong Kong, mijn vertrekplaats. Ik ga met de trein, maar moet dan eerst 2 uur met de bus naar Huaihai, waar ik nog een treinkaartje moet bemachtigen, en het liefst een slaapplek. Ook hier zit ik naast iemand die precies dezelfde route gaat doen en ook naar Guangzhou gaat. Hij vraagt me te volgen en leidt me mee. Hij is erg bezorgzaam en hulpvol. Vriendelijke man en we kopen zonder problemen een ticket. Nu wil ik wat eten, en hij leidt me naar de KFC, nou daar heb ik nog nooit gegeten, maar ok, hij is zo vriendelijk dat ik daar met hem naar binnen ga. We bestellen en eten wat. Tijdens het eten echter blijkt hij een kippenbotje net achter zijn tanden te hebben gekregen tijdens het eten. Hij moet naar een dokter. We spreken af om elkaar voor het treinstation te zien. Bij het treinstation blijkt hij er ook al te zijn, en het botje van een 2 cm was er zo uit. We kunnen verder. Nou de reis is prima verlopen, ik had een prima bed, bovenaan, mooi want als je hier onderop ligt komt iedereen gewoon op je bed zitten en kun je zelf niet lekker liggen. Gisteren om 17.30 vertrokken en om 7.30 vanmorgen aangekomen. Je leest ik maak best wel het een en ander mee, maar er zijn momenten dan mis ik toch soms wel een reismaatje hoor. Je ziet zoveel dingen, hebt zoveel indrukken en maakt zoveel mee dat er best momenten zijn die je graag deelt als je hier bent. Des te leuker is het om jullie toch via de blog op de hoogte te kunnen houden.
Nu ga ik jullie verlaten, ik ga Guangzhou ontdekken en zal jullie zeker op de hoogte houden.
Jullie verder dank weer voor al jullie reacties en tot mails en horens,
Liefs Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten