Hoi Lieve allemaal weer,
Na 4 dagen is het zeker weer even tijd en de moeite om jullie bij te pratewn over wat ik hier allemaal al gezien en beleefd heb.
In Suzhou heb ik jullie achtergelaten, ik ben daar uiteindelijk nog een dag geweest en heb daarin wat meer tuinen bezocht en heb door de stad heen gelopen. In de avond ben ik een treinticket gaan kopen om naar Nanjing te reizen. Je koopt die hier gewoon midden in de stad waar er bureautjes zitten die de boeking doen en je betaalt dan een halve euro. Dus dat is ook het geld niet toch. Trouwens voor een reis van een 230 km ben je hier ongeveer 5 eurie kwijt. Je zit dan in confortabele stoelen (een soort vliergtuigstoelen, die je ook in slaapstand kunt zetten. Het reist voor stukken tot 5 a 6 uur redelijk comfortabel.
Maar goed, ik ben die avond gan uit eten in een restaurant in de stad die al 300 jaar bestaat en zelfs al keizerlijk bezoek heeft gehad in de vroegere dagen. Het heeft een groot aantal lokale en ook uit andere Chinese provincies op de menu kaart staan en ik moet je zeggen dat het echt helemaal heerlijk was. Wel leuk om in een restaurant binnen te loen en dan te moeten zeggen dat je in je eentje komt. Moeten ze wel even aan wennen, want hier eten ze vaak aan een ronde tafel met de familie, en dan staat er in het midden een meedraaiend plateau waarop dan alle etenswaar wordt geserveerd. Iedereen, eet dan overal iets van, dit scheppen ze dan in een klein soepkommetje en lepellen dit dan met hun stokjes naar binnen.
Toen ben ik heerlijk gaan slapen en heb ik de volgende morgen romd de middag mijn beste hostel tot nu toe, en Suzhou verlaten om naar Nanjing te gaan.
Op het station van Nanjing ben ik direct naar de metro gelopen en kwam daar de enige andere toerist op dat moment tegen. Het bleek ook een nederlander te zijn, dus dat was makkelijk praten. Een marrokaan, Badr genaamd en werkt bij de landmacht. (Zit in het zelfde schuitje als jouw broertje in januari).
We wilde allebij naar het zelfde hostel dus dit zorgde ervoor dat we en de zelfde kamer hadden en in eerste instantie net zolang bleven.
Relaxte gast verder en we hebben dik 1 1/2 dag samen opgetrokken. Direct na aankomst hebben we de spullen gedropt en zijn we een ommetje gaan maken. We liepen onderweg erg veel te praten dus waren even onze coordinatie kwijt. Dit was op zich ook niet erg want toen we trek kregen zijn we een lokaal restaurant in gegaan en hebben we echt met handen en voeten iets besteld. Uiteindelijk komt je dan altijd voor heerlijke verrassingen te staan en het heeft ons dan ook prima gesmaakt.
De avond voelde Badr zich niet top, en had hij de zelfde klachten als ik bijna week geleden. De volgende morgen zijn we naar een plaatselijke apotheek geweest met mijn doosje en heeft hij ook zijn kuurtje. Hopen dat het een beetje helpt....
Hierna zijn we met de bus naar de paarse heuvel gegaan, deze ligt ten noord oosten van de stad, en de top is bijna 560 mtr hoog. Dus dat valt wel mee. We zijn alleen een paar haltes te vroeg uitgestapt en hebben via een alternatieve route naar boven geklauterd. Echt hele steile stukken maar we zijn er gekomen. Bleek het de verkeerde top te zijn. Op deze top was het astrologisch centrum van Nanjing van vroeger. Hier stonden een aantal hele oude bronzen meetwerken waarmee met tijd en afsatanden bepaalden van de standen van de sterren. We waren er nu toch dus hebben we het maar even bekeken toch ;-)
Toen de route naar de andere top gevonden en daar naar boven gewandeld. Typisch Chinees, overal waar ze heen willen ligt alles geplaveid. OP zich jammer, je loopt dus niet op bospaden maar je bent dus aan de wandel op trappen. Toch altijd op blijven letten want als het nat is is het spekglad. Eenmaal boven kon onze zoektocht beginnen naar alle oude gebouwen op de heuvel. Er was een tempel uit de 12 eeuw en een pagode een beamlesshall uit 1381, waarbij er door hout tekorten in die tijd geen houten steunbalken zijn gebruikt maar het plavond is opgewerkt uit stenen. En het mausoleum van Sun Yatsen (deze wordt beschouwd als de grondlegger wan het huidige China). Hij heeft helaas toen hij overleed niet echt een stabiel land achtergelaten, maar zijn grondprincipes zijn blijven bestaat, nationalisme, democratie en people's livelyhood (weet ff de vertaling niet). Of het nu helemaal is nu zoals hij voor ogen had weet ik niet maar ok. UIteindelijk doordat we beiden geen Chinees kunnen lezen hebben we flink wat km gemaakt en behoorlijk omgelopen voordat we uiteindelijk bij de Pagode en het mausoleum aankwamen. We hadden nu nog maar een uur om de beamless hall, de pagode en het ausoleum te bezoeken. Het werd een race tegen de klok maar bij entree van mausoleum hadden we nog een minuut over. Dit laatste was nog een opgave opzich, want voor je bij het mausoleum komt komt je eerst op een lange laan, die uitkomt bij een soort poort, hierna moet je trappen op naar een hal waar je langs of door kunt lopen. Maar hierachter, moet je nog 290 treden op eer je bij het mausoleum bent. Best een klim maar zeker de moeite waard.
Eenmaal terug hebben we weer heerlijk in een restaurantje gegeten, en ook nu hebben we redelijk gekozen. Die Chinezen houden wel van lekker koken hoor, en de geuren gewoon bijzonder. Het lukt trouwens niet om te eten zonder dat een van de serveersters zit te geigelen, of zit te kijken hoe er iets van je stokjes afvalt. Wel erg leuk hoor.
Nog even een heel bizar verhaal van niet zo heel lang geleden over Nanjing.
Het heet ook wel de verkrachting van Nanjing. In 1937 werd de stad omringt door de japanners. (Nanjing is een belangrijke vaaroute China in). Deze hadden de stad lange tijd omsingeld en de inwoners van de stad werden steeds zwakker. De heersers hadden de stadsdeuren gesloten op 1 na. Terwijl zei hun mensen vertelde om te blijven vechten voor de stad vluchten zij. Ze vertelde de inwoners het is beter te sterven als gebroken jade dan als een hele baksteen. Uiteindelijk probeerde veel inwoners via een tunnel van 21 meter lang te vluchten maar door instroting, brand en overlopen te worden strierven er duizenden. Toen de japanners de stad in hun macht hadden, hebben ze zeker in hun eerste maand 20000 vrouwen tussen de 11 en de 76 jaar bruut verkracht. Als je er tegen in ging, werd je zonder pardon aan hun barjonet gespiesd.
In totaal zijn 300.000 tot 400.000 inwoners op verschikkelijke wijze om het leven gebracht tijdens de bezetting. Het was de bedoeling om op deze manier de wil van de inwoners van Nanjing te breken, maar jhet gaf juist energie en uiteindelijk hebben de inwoners terug gevochten en gewonnen.
Tot en met vanmorgen heb ik moeite gehad om een goede weg te vinden om uiteindelijk in Chongqing te komen om mijn gewenste bootreis over de Yangtze en door de 3 kloven te kunnen maken. De trein vanuit Nanjing reist niet direct, moet ik kleine stukjes doen, zodat ik niets mis onderweg, wat wil er er zien dan, is er iets interessant in de buurt en wat kost wat, de boot, de trein, de bus het vliegtuig. In het hostel vertelde ze me al dat er geen boot ging. De trein duurt bijna 2 dagen en bus duurt helemaal lang. Na wat snuffelen op het net kwam ik met een goedkoop ticket, en via het hostel, die dezelfde prijs hanteerde heb ik een afgelopen middag een vlucht richting Chongqing gemaakt. Onderweg naar het vliegveld nog een scooter onder een bus zien liggen en 2 laarsen onder een blauwe vuilniszak vandaan zien komen, dus dat zag er niet prettig uit. Ik kwam hier in Chongqing om 17.30 lokale tijd (bij jullie is het nu met wintertijd 7 uur vroeger) aan. Maar wat een gepuzzel om bij mijn hostel te komen zeg. Heb er 1 1/2 uur over gedaan. Ze hebben me afgezet bij een verkeerd busstation, moest ik helemaal uitzoeken welke van de 500 verschillende bussen ik zou kunnen nemen. Maar een flyer van je hostel op zak doet wonderen, al moet je dan nog wel iemand tegenkomen die dat gedeelte van de stad kent. Chongqing is een stad van dik 5 miljoen inwoners, maar als regio is het groter als Shanghai en heeft dan meer als 31 miljoen inwoners. Bij mijn eerste wandeling hoorde ik muziek en ging kijken, nee staan er denk een kleine 500 tot 700 mannen en vrouwen te dansen op een enorm plein, met een groot scherm waarop ook wordt gedanst. Echt een geweldig gezicht.
Verder doet Chongqing me een beetje denken aan Zurich, met zijn steile klimmetjes, wegen die nergens recht lopen. Maar daarbij is het hier echt een grote stad waarbij het ene gebouw nog hoger moet dan de ander. In de avond, want ik nu kan zien is het net Las Vegas, met zoveel neon. De winkeljes en supermalls worden ook hier uit de grond gestamd en wat dat aan gaat is het in bijna elke stad net zoiets als wij kennen van beverwijk. Werkelijk ik het nergens nog nooit zoveel gadgets gezien. Het lijkt wel of iedere Chinees 3 mobieltjes kan kopen, echt zoveel heb ik er nog niet bijeen gezien. Masar luxe artikelen kosten hier bijna net zoveel als bij ons in Nederland, alleen ik zie hier iedereen met mobieltjes rondlopen, dus waar ze het van doen ik weet het niet.
Nou voor nu wel even voldoende, het weer een uurtje zitten tikken zo. Morgen hier de stad verkennen en dan de cruise over de Yangtze beleven. Dit zal een dag of 3 zijn denk.
Voor nu de groeten en dikke kus en krabbelse en mailse,
Bart
