En weer thuis

Hoi lieve allemaal,

 

Na een heerlijke en goede vlucht gisteravond Hong Kong tijd (23.30 vertrokken (is daar 7 uur later) en via Londen gevlogen vanmorgen weer goed geland.  De nacht was helder en ik heb genoten van het uitzicht met de sterren boven ons en het landschap dat door een heldere maan werd verlicht onder ons. Ulan Baatar in Mongolie gezien en Itursk bij het Baikal meer in Rusland. Gaaf om zo die verlichte steden onder je te zien voorbij glijden.

Om 10.15 stond ik met al mijn bagage weer in de hal van schiphol. Hier werd ik opgewacht op mijn gerustgestelde J moeder die weer blij was me te zien.

We hebben op ons gemak een bakkie gedaan, en ik ook nog een peukie (dus het stoppen met roken is me nog niet gelukt), en hierna zijn we gezellig op bezoek geweest bij mijn Oma.

Ze was blij en opgelucht om me weer heelhuids en gezond terug te zien, en ze heeft alle verhalen tijdens mijn reis via printjes van mijn nichtje en mijn ouders met aandacht gelezen,

en alle plaatsen opgezocht in een reisboekje dat ik haar had gegeven. Zo kon ze een beetje zien waar ik zo was.

Ik heb heerlijk genoten van mijn reis en als ik ook zo jullie reakties lees, beleef ik een en ander weer helemaal terug. Hier kun je heerlijk weer mee beginnen.

 

Ik zou vandaag mijn DS (Citroen oldtimer) ophalen maar die was nog niet klaar dus dat komt nog. Ben benieuwd hoe het allemaal wordt en heb zin om weer met mijn karretje rond te rijden. Als ik meer weet, zal ik dat wel weer op mijn blog vermelden.

 

Verder is de tas al uitgepakt, de was al in de machine en de boodschapjes al weer in huis gehaald. Morgen heerlijk mak an, naar mijn ouders toe, want ook mijn vader komt terug van zijn reis naar Hongarije en dan begint zaterdag weer het gewone leven en ga ik weer aan de slag. Ik heb er zin in en moet je eerlijk zeggen dat ik de kids en collega’s best gemist heb op momenten in mijn reis.

 

Nou voor nu de groetjes en dank jullie allemaal voor al jullie lieve reakties,

 

Liefs en een dikke kus,

 

Bart

Laatste dagen

Hoi lieve allemaal,

 

Nou mijn plan om naar Lantau te gaan is deels mislukt. Ik ben met volle bepakking naar lantau afgereist en heb de grote Boedha (32 meter hoog in brons) gezien. Ben naar mijn hostel geweest en die was dus dicht. Ze zijn dicht tussen 10 uur in de morgen en 16 uur in de middag. Ik kan daar dus niet lekker relaxen en rustig aan doen, k moet dan het hostel uit en er is daar in de buurt niet veel te doen, dus voor 1 dag misschien ok maar voor de rest van de dagen niet.

Ik heb toen besloten om terug te gaan naar mijn oude hostel en heb hier nog 2 dagen gezeten.

Ik heb rustig aan gedaan, niet veel dingen ondernomen en heb lkkr de stad vanuit een andere hoek bekeken. Gewoon heerlijk op een bankje in het park zitten en mensen kijken en de dieren.

Ik heb nu net uitgecheckt en schrijf mijn laatste mail. Ik ga straks mijn bagage inchecken en ga dan nog even genieten van mijn laatste paar uurtjes Hong Kong. Wel makkelijk, je kunt dus gewoon in de stad al inchecken voor je vlucht (de mijne gaat vanavond om 23.35 en ik ben dan morgen jullie tijd rond een uur of 10 a 10.30 weer in Nederland.

 

Nou hoop dat jullie allemaal een beetje hebben mee kunnen genieten, liefs vanuit hier en en hoop jullie weer snel te zien,

 

Dikke kus Bart 

 

Hong Kong

Hoi lieve lezertjes,

 

Hier na een poosje dan een berichtje van mij uit Hong Kong. Ik kreeg al bericht van bezorgde lezers hoe het nu ging.

Dit is echt een mega snelle maar super interessante stad zeg.

Ik heb een ferry genomen te hebben vanuit Macau, en was binnen een uur in Hong Kong.

Super trip met een draagvleugelboot wat gewoon erg comfortabel reist. Eenmaal bij de terminal ben ik met een shuttlebus naar mijn Hostel gereden. Deze ligt op ongeveer 20 minuten buiten de ferry terminal en begin van de stad. Hong Kong heeft verschillende eilanden maar de belangrijkste Hong Kong eiland en Kowloon, aan de overkant op het vaste lann dat een 60 km noordelijker met China verbonden is. Verder zijn er tal van andere interessante eilanden hier in de buurt.

Mijn hostel ligt op het uiterste westpuntje van HK eiland en boven op een berg. Het uitzicht is werkelijk fantastisch en het is hier best rustig in de avond.

Enige nadeel kan zijn dat de laatste gratis shuttlebus naar het hostel om 22.30 rijdt, maar eerlijk gezegd is het niet erg als je de hele dag door HK hebt geslenterd.

De eerste dagen heb ik door de stad gezworven naar gadgets, prijzen en onderhandelen. Dit wordt je best snel zat en elke keer als je door de stad loopt ondek je weer nieuwe plazas, markten en shops. Het is hier vooral in de vroege avond tot na middernacht echt wel booming. Winkels zijn open tot 10 uur 's-avonds om klanten zoals mij te kunnen bedienen.

Ik heb een rit gemaakt op de langste roltrap ter wereld, deze ligt gewoon buiten (met overkapping) en is 800 meter lang. Dit verbindt HK beneden met het midden. HK is gebouwd op een eiland met een Victoia mountain. Deze is best steil en loopt soms wel 45 graden omhoog. Vanaf midlevel kunt je lopen naar de top. Dit heb ik gedaan en je hebt er een grandioos uitzicht.

Verder heb ik ook een en ander van het eiland gezien, ben samen met een duitse van het hostel naar Aberdeen, Stansley en een strandje geweest. Gezwommen in de zee daar, moest in ondergoed want had geen zwemkleding mee. Maar dit ging prima, en de volgende dag zijn we naar Lamma, een eiland verderop en beter voor bereid ook gaan zwemmen. Het eiland is prachtig, ongeveer 25 min varen van HK en er rijden hier gewoon geen auto's. Ik heb misschien 6 fietsen gezien en 1 tracktor. Echt heel mooi, het enige is dat er net voor het mooiste strand van Lamma een gigantische cementfabriek uit de zee is gestampt en dat je uitzicht is vanaf het strand. Verder gewoon super relaxt.

Vandaag ga ik een paar inkopen doen die ik van de week heb gezien en vertrek morgen ws. naar Lantau, een ander eiland wat ook dicht bij het vliegveld ligt. Dus nog genoeg te beleven en ik moet je zeggen, als je hier ooit komt trek er gerust een week voor uit.

Nou ik ga nu de stad in, en hoop van de week het laatste stukje te schijven voor de blog.

 

Veel geluk, plezier daar en tot laterz en ben donderdag weer gewoon in het land.

 

Liefs Bart

Guangzhou en verder

Hoi luitjes,

 

Nou ik ben de afgelopen week een aantal dagen in Guangzhou geweest.

Dit is een havenstad in het zuiden van China en bekend omdat het een van de havens was waarin in het verleden de handel met het westen werd gevoerd. Een tijdje later hebben deze zich ook op een speciaal eilandje gevestigd. Dit waren de engelsen en de fransen. Op het eiland zie je dan ook nog geboeuwen uit die tijd (rond 1750 tot 1850). Ook hebben de britten hier aan land opium gebracht waardoor ze snel genoeg de Chinese bevolking in hun macht hadden. Hieruit zijn de 1e en 2e opium oorlog ontstaan. Nadat de chinezen met hun vloot hier kwam om orde op zaken te stellen stuurden de engelsen ook 2 schepen hier naar toe, en die maakte in mum van tijd korte metten met de chinese vloot. Toen kregen ze samen met de fransen een stukje eiland net voor Guangzhou vanwaaruit ze de handel konden drijven.

Dit eilandje, niet erg groot, had verbinding met het vaste land door middel van 3 bruggen. Aan de overkant van de bruggen hadden de chinesen hun handelswaar tentoon gesteld. Hier kun je dus echt alle soorten kruiden, fruit en specereien, zeevoedsel, (levende) dieren krijgen, alles in gedroogde vorm. Echt leuk om hier door heen te lopen en de geuren die op je afkomen, heerlijk. Nou ja bijna altijd dan.

 

Ik ben 3 dagen in Guangzhou geweest, zat in een leuk hostel, was net 5 maanden open en aan de goede rustige kant van de stad, net tegenover het eilandje, aan de andere kant van de rivier. Ik kon naar het eilandje met een pontje en dit duurde dan 5 min.

 

Verder heb ik door de stad gestruind, veel gewandeld, naar een orchideeentuin gewesst (helaas nu zonder orchideeen) maar nog steeds erg mooi, en ben ik naar een park geweest.Dit park was 90 ha en had overal bankjes, een stadion, verschillende soorten tuinen, een soort burcht, en noem maar op. Je kunt hier gerust een halve middag uittrekken en genieten van alles en je rust vinden.

 

Na de 3 dagen heb ik besloten om naar Macau te vertrekken, ik las dat daar de grandprix formule 3 was in dit weekend. Dit betekent dat ik China heb verlaten en nu ook weer alles op het inet kan raadplegen.

De grandprix is echt een van de langst bestaande straatraces van de wereld, en niet allen formulie 3 maar ook porche races, touringcar race, motoren en zelfs scooters hebben over het zelfde cirquit hun races. Tom coronel is 15e geworden en een andere nederlander (ben zijn naam kwijt) werd 9e vandaag bij de touringcars. Ik heb langs het cirquit 3 plekken gevonden vanwaar ik de races gewoon kan volgen en dus niet echt een ticket hoef te halen. 

Macau is een enclave geweest van de portugesen die hier hun haven en handel hadden. Anders dan in de rest van China, waarbij gokken verboden is, bestaat het grootste deel van het leven hier uit Casino's. Het wordt ook wel het Las Vegas van Azie genoemd, en ik kan je vertellen, als ze hier klaar zijn met alle projecten die nu gebouwd worden dan overtreft het zelfs de grote van Las Vegas.

Ik heb op het zuidelijke eiland helemaal in het zuiden een hostel gevonden en kan hier genieten van rust, zee en strand. Heerlijk hoor, niet veel mensen komen hier, want je moet zeker 40 min in de bus zitten voor je in Macau (stad) bent. Verder leuke mensen in het hostel en heb gisteren op getrokken met een vrouw uit Zuid Afrika( ze werkt als lerares in China en is hier voor een weekend), erg gezellig, we praten over het algemeen engels maar als ik een woord niet weet te vertalen kan ik dat gewoon in het Nederlands zeggen en dan wordt het ook begrepen. Verder zijn er nog een getrouwd stel uit Israel die zo verder gaan met hun reis en het hostel gaan verlaten.

 

Ik vertrek morgen naar Hong Kong, en zal daar het laatste gedeelte van mijn reis doorbrengen. Hong Kong is natuurlijk bekend om het goedkoop shoppen, en zal dat ook zeker gaan doen, maar wat mensen minder weten is dat van het totale oppervlakte van Hong Kong 80% groen en bebost is. Er is veel mogelijk qua natuur, wandelingen, watersprot en andere zaken. Ook heeft Hong Kong zeker 130 eilandjes binnen zijn gebied. Dus genoeg te ontdekken denk voor de laatste week dacht ik zo.

 

Nou voor nu de groetjes en dank weer voor al jullie lieve, leuke berichtjes....

 

Groetjes en liefs Bart

Zhangjaijie

Zhangjaijie

Weer een stukkie verder

Hallo lieve lezertjes,

 

Nou de laatste keer dat ik jullie heb bijgepraat is inmiddels al weer een aantal dagen geleden.

Ik was na mijn cruise opweg naar Zhangjaijie, een natuurreservaat, met fantastisch bergachtig gebied.

Nou ik ben er gekomen, eerst natuurlijk een heerlijke overnachting gehad in mijn door die Chinese gebrachte hotel, en de volgende morgen in een busje opweg naar Zhangjaijie dorp. Ik ben nu in Zhangjaijiestad en het duurt ongeveer een uurtje eer dat ik er ben.

De route ernaar toe is echt fantastisch, Veel drukte onderweg, mensen die op het land aan het werk zijn, mensen die de weg gebruiken als droogplaats voor hun mais, het stapelen van hun mandarijnen in kisten, repareren van een motor van hun driewielscooter, een vrachtwagenband verwisslen en noem maar op.

Het is echt een heel bedrijvig land, en iedereen is wel iets aan het doen. Is het niet aan het werk zijn ze hun tijd wel aan het doorkomen met Chinees schaken, kaarten of een muziekje luisteren op hun mobiele telefoon. Het is echt fascinerend om te zien hoe iedereen bezich is. Uiteindelijk ben ik er en ik ben nog niet uitgestapt of er staan al 6 mensen om me heen om me een slaapplaast aan te bieden. Echt heel erg irritant, als je nog niet eens de rust en mogelijkheid krijgt om je te orienteren. Ik sla al hun aanbiedingen af en loop door het dorpje, opweg naar een hostel welke ik in mijn loneley planet had uitgezocht. Toch blijven er een paar erg standvastig en blijven me volgen en vasthouden aan dat hun hotel de beste optie is denk. Ik denk dat ze allemaal een soort commissie krijgen als ze iemand naar een hotel brengen, want iedereen is van een ander hotel of hostel. Uiteindelijk vind ik het hostel na vragen bij een agent. Ik was er al langs gelopen. Ik drop mijn spullen in mijn kamer en besluit meteen een wandeling te maken in het park. Je koopt een kaart en mag er dan twee dagen in. De toegang werkt doormiddel van een kaart en een vingerafdruk, zodat je de kaart niet kan overdragen aan een ander. De eerste dag beluit ik om de hoogste top van het park te bezoeken en start mijn wandeling. Vreemdgenoeg zie ik alleen maar Chinese toeristen en ze wandelen allen maar bergafwaarts op een dame na. Er is naar de top een kabelbaan en bija iedereen gebruikt deze dus. In bijna elk Chinees park is alles bestraat, lopen er vooraf aangelegde paden of treden. Ik moet naar de top iets minder dan 4000 treden op. Iedereen staat met zijn duim omhoog om als ik voorbij kom lopen. Wel grappig om te zien. De top is op 1050 mtr en ik moet ongeveer een 600 meter stijgen. Na een 1 1/2 uur ben ik op de top en zweet behoorlijk. Ik kijk rond en tussen de toeristen door kan ik wat uitzicht genieten. Ik koop een ijsje en een fles drinken en ga ergens op een hoekje in de luwte zitten, buiten het gedrang van de menigte. Dit lukt me redelijk. Ik besluit na het nemen van een paar foto's om via de andere kant van de berg naar beneden te lopen. Dit is echter niet een erg vaak gebruikte route en de treden zijn in mindere staat en ik kom alleen maar dragers tegen die met zware zakken omhoog lopen. 

Eenmaal beneden besluit ik om te gaan eten. Na een goede nachtrust ga ik de volgende dag een andere route in het park lopen. Als snel genoeg kom ik erachter dat dit de route is waar geen kabelbaan omhoog gaat en dat deze route gelopen wordt door nog maar 1 persoon. Ook een Chinees en ik kom de vriendelijk lachende man met regelmaat tegen bij verschillende spots. We lopen allebij met camera om mooie plaatjes te kunnen schieten, en we gebarewn elkaar of iets mooi en de moeite waard is.

Deze wandeling is pittiger dan die van gister, erg lang stuk vals plat en we stijgen zo toch snel een 300 meter. Dan kom ik op een kruising die naar verschillende plekken lijdt. Ik besluit ze een voor een te doen, want ik heb tijd zat. Eerst ga ik naar een top van een berg waarin een gat zit. Je kijkt als het ware net onder de top van de berg door de berg heen. Blijkt dat als ik daarboven op de richel van die top loop, dat men het hier niet zo nauw neemt met de veiligheidsregels. Er is hier en daar wel een gedelte afgezet met een soort hekwerk, maar daaruit zijn spijlen verdwenen. Je kijkt hier gerust 400 tot 500 meter de diepte in, en door de wind realiseer ik me dat het allemaal helemaal niet onnodig zou zijn als het hier goed voor elkaar zou zijn.

Ik besluit van hier terug te gaan, ik heb de top bereikt en ga op naar de volgende. En zo ga ik door.Tot dat ik weer op de kruising kom en de route langs het water volg. Dit gaat tussen de pieken door en loopt steil naar beneden, maar alles over goed begaanbare treden.

Eenmaal beneden, loopt het pad lang het water en het uitzicht ook vanaf hier is briljant. Echt schittend. De toeristen verzamelen zich weer en lopen allemaal de andere kant uit dan ik. Dit stuk is vlak en kost weinig energie, dus vandaar denk de drukte. Ik moet zo zeker een 1000 man passeren tot dat ik het park weer kan verlaten.

Eenmaal in mijn kamer ga ik even tv kijken, ze hebben hier echt enorm veel Chinese staatszenders. Ik denk wel een stuk of 15. Deze zijn gevuld met reclames, Chinese soaps en oorlogsverhalen van vroeger en nu. Ik kijk hier vaak CCTV9, dit is een engelstalige zender, waarop ook nieuws wordt uitgezonden. Ik zie dat de lancering van een sataliet rond de maan goed is verlopen, en dat met bezig is om een nieuwe dam in de Ynagtze te bouwen. De contructiesite is al in een vergevorderd stadium. Deze dam wordt de 3na grootste van de wereld. De Yangtze is de grootste en de ander weet ik niet. China is aan het proberen om zoveel mogelijk te investeren in groene energie. In grote steden nu nog niet veel van te merken, de steden staan vol van de smog, maar de intenties zijn goed. Op bed besluit ik om morgen naar Fenghuang te gaan. Ik moet nog wel zorgen dat ik een ticket kan krijgen voor de rit die 4 uur gaat duren. Ik zie het allemaal morgen wel.

Eenmaal onderweg naar Zhangjaijie stad waar de bus naar Fengguang vertrekt kom ik een Australische dame tegen, denk van mijn leeftijd. Zij was hier ook om te genieten van de omgeving en werkt en woont in een klein plaatsje ergens ook op de route. Ze is al 8 maanden in China en blijft er zeker nog een jaar of 5. Ze geeft engelse les in een schooltje en krijgt huisvesting en wordt voor Chinese omstandigheden goed betaald. Ook het dorp waar ze woont ontvangt haar met open armen. Dit heeft wel een maand of 2 geduurd eer dat men hier hun vertrouwen geeft maar als je die hebt kun je niet meer stuk.

Onze wegen scheiden na de busreis en ik koop mijn kaartje naar Fenghuang. Het lijkt erop dat ik het vaak tref als ik ergens in een bus zit. Ook deze reis een Chinees die gebrekkig engels spreekt, maar een praatje begint. Het blijkt een arts in het leger te zijn, die in Urumcqi woont. Dit is dik 2000 km noordwesten van hier. Hij is samen met vrienden onderweg naar Fenghuang omdat daar een schrijver heeft gewoond en wil diens huis bezoeken, voor wat ik er uit begreep. Een dag later kom ik hen weer tegen en ze denken dat ik ben verdwaald (ik zat rustig op een bankje te lezen). Febghuang is een echt heel leuk stadje, die veel weg heeft van Lijang waar ik 2 jaar geleden ben geweest. Eerst een hostel vinden mijn tas droppen en de stad verkennen een een hapje eten. Ik kom bij mijn hostel, en bestel 2 nachten. Hierna ga ik een stukje lopen, en zie een bordje met pasta. Ik hier naar binnen en het zag er echt heel erg gezellig uit. Bleek het ook een geusthouse te zijn. Redelijk grote bedden, grote kamer en rustige en vriendelijk personeel. 3 andere Chinese toeristen die de hele dag zitten te internetten. Ik vraag of ik hier ook een bed kan nemen, dat was geen probleem. Ik besluit om mijn andere hosltel te cancelen en hiernaar toe te verhuizen. Dit blijkt geen probleem te zijn, en ik verhuis.

Het is zaterdag als ik aankom en dat is in een toeristendorpje volop aanwezigheid van mensen. Je kunt nu werkelijk over de hoofden van de mensen lopen. Karaoke schalt door de nacht, met de ene valse stem na de ander. Rond een uur of 1 is het eindelijk stil en kan ik slapen. 

Fenghuang is een stadje aan de rivier, die vroeger een stadmuur had en een aantal poorten. Een groot gedeelte van het dorp en de muur is of wordt gerestaureerd om zodoende de echtheid van vroeger te behouden. Dit lukt lang niet altijd en overal in het dorp, maar het blijft een heerlijk dorpje om lekker in rond te struinen. Buiten de oude kern is het gewone leven en zie je ook weer de gewone grote stedelijke trekken van een typisch Chinees gat of stad. Ik besluit dat ik maandag hier weg ga en naar Guangzhou ga. Dit is 1100 km zuidelijker, vlak bij Hong Kong, mijn vertrekplaats. Ik ga met de trein, maar moet dan eerst 2 uur met de bus naar Huaihai, waar ik nog een treinkaartje moet bemachtigen, en het liefst een slaapplek. Ook hier zit ik naast iemand die precies dezelfde route gaat doen en ook naar Guangzhou gaat. Hij vraagt me te volgen en leidt me mee. Hij is erg bezorgzaam en hulpvol. Vriendelijke man en we kopen zonder problemen een ticket. Nu wil ik wat eten, en hij leidt me naar de KFC, nou daar heb ik nog nooit gegeten, maar ok, hij is zo vriendelijk dat ik daar met hem naar binnen ga. We bestellen en eten wat. Tijdens het eten echter blijkt hij een kippenbotje net achter zijn tanden te hebben gekregen tijdens het eten. Hij moet naar een dokter. We spreken af om elkaar voor het treinstation te zien. Bij het treinstation blijkt hij er ook al te zijn, en het botje van een 2 cm was er zo uit. We kunnen verder. Nou de reis is prima verlopen, ik had een prima bed, bovenaan, mooi want als je hier onderop ligt komt iedereen gewoon op je bed zitten en kun je zelf niet lekker liggen. Gisteren om 17.30 vertrokken en om 7.30 vanmorgen aangekomen. Je leest ik maak best wel het een en ander mee, maar er zijn momenten dan mis ik toch soms wel een reismaatje hoor. Je ziet zoveel dingen, hebt zoveel indrukken en maakt zoveel mee dat er best momenten zijn die je graag deelt als je hier bent. Des te leuker is het om jullie toch via de blog op de hoogte te kunnen houden.

 

Nu ga ik jullie verlaten, ik ga Guangzhou ontdekken en zal jullie zeker op de hoogte houden.

 

Jullie verder dank weer voor al jullie reacties en tot mails en horens,

 

Liefs Bart    

De Yangtze

Hoi lieve allemaal,

 

Nadat ik mijn eten heb ingeslagen, tijdens een vruchtencocktail een heel gesprek had met een oudere man in het centrum van Chongqing (over de landen in Europa, en deze voor hem had getekend) waarbij de mensen om ons heen uitgroeide tot zeker 50 mensen, die ons gesprek wilden volgen, en het lezen de rest van de dag van een boek in mijn hostel was het tijdstip aangebroken dat ik werd opgehaald voor mijn bootrip.

Eindelijk ga ik dan de 3 kloven tocht varen, op weg naar de Yangtze 3 kloven dam. De boot vertrok om 23 uur, dus logischerwijs werd ik al om 17:15 gehaald. Bij het kantoor van de gene die het regelde moesten we zeker nog een 2 uur wachten, toen werden we naar een iets groter bureau gebracht. Vooralsnog was ik de enige buitenlandse toerist. Hier moest ik zeker nog 2 1/2 uur wachten, waarin er nog bijna een vechtpartij tussen een paar klanten en het ticketbureau. Tjonge wat kunnen die lui schreeuwen en tieren zeg. Nou ja, eindelijk beweging, iedereen in de bus en Bart met nog een oudere dame en de gisd moesten gaan lopen. Was het alles bij elkaar nog geen 10 min. verder, dus dik 5 uur later was ik eindelijk bij de boot.

Ik had echt geen idee wat ik kom verwachten, maar ik kan het jullie nu vertellen. Ik zat dus op een Chinese boot, tussen ongeveer 350 chinezen, die allemaal, in 1 keer tegelijk naar binnen willen. Dus ik ben rustig staan wachten, tot het iets rustiger werd.

Het leek erop dat ik als enige buitenlander hier op de boot zou vertoeven maar het bleek dat ik samen met een engelse gast Dave en een Amerikaan Nils (hij heeft als gitarist in oa Urch Overkill, redelijk bekende band in Amerika) gespeeld. Met hen zou ik regelmatig buiten op het dek zitten om te genieten van het uitzicht. Eenmaal binnen in de kamer, wilde ik gaan kijken op het dek. Blijkt dat de kapitein deze allen maar heeft opengesteld aan mensen die een extra kaartje kopen op de boot. Zo verdient hij zelf een extratje denk. Nou ja, kaart gekocht en ik was bijna niet van het dek af te slaan, mooi weer, prima uitzicht dus genieten. 

3 dagen lang zijn we de Yangtze afgevaren, waarbij we regelmatig een stop hebben gemaakt, naar een tempel op de route, een oud stadje, een heel oud dorpje, welke ze (doordat de rivier nog zeker een 20 meter zal stijgen in de toekomst) maar voor het gemak helemaal hebben verplaatst naar een hoger gelegen gedeelte, en helemaal hebben nagebouwd in de oude stijl). Het deed allemaal wel heel erg kitcherig aan, maar schijnbaar pikken de Chinese toeristen het allemaal, wat ze blijven zich bij alles vergapen. Ook is het zo, dat de gids allen chinees kent en ik dus alleen aan mijn info kom uit de lonely planet. Maar soms is dat helemaal niet erg en ben ik gewoon eerder terug op de boot om in alle rust in de zon van een bakkie thee op het bovendek te genieten.

Wat verder helemaal Chinees is, echt een hype, is dat ze hier enorm van Karaoke houden, en KTV bars (zoals die hier heten) uit de grond worden gestamd als een gek. En ja je raad het al, ook boven op het bovendek hebben ze een karaoke bar gemaakt (in de vorm van de spaceshuttle ofzo), echt foeilelijk. Maar ja, de mensen zijn best vriendelijk allemaal, ze zeggen netjes gedacht en sommige maken een praatje met je, al is dat maar sporadisch. Wel weer veel gegiechel van alle dames die op de boot werken, maar na een dag of 4 wen je daar ook aan en lach je vriendelijk terug.

Na 2 dagen door een fantastisch landschap te hebben gevarem waarbij we ook in de buurt van Wushan de kleine 3 kloven hebben bezocht, eerst met een kleine boot en daarna op een klein houten bootje met een buitenboord motortje, waar we met 24 man inzatten op plekjes voor 2 personen waar ik normaal gesproken alleen net kan zitten. Dit tripje zat niet prettig maar het uitzicht was echt fantastisch. Helaas, omdat ik me niet echt kom bewqegen en omdat er net boven mij een bamboo dak zat kon ik hier geen foto's maken.

Op de 3e dag kwamen we aan bij de dam, tjonge wat een mega mega project zeg. Nadat we van de boot kwamen, waarbij de meeste mensen al hun bagage mee namen om na de dam bezoek direct naar Yichang te gaan, werden we in bussen ingedeeld. Ik zat helaas (dacht ik) in een andere bus dan de andere 2 gasten, maar later begreep ik dat deze bus vol zat met mensen die op de boot zouden blijven overnachten en meevaren tot Yichang, net als ik. En ik had enorm geluk want ik kreeg gewoon een eigen prive gids bij me, die echt fantastisch engels sprak. Ze heette YoYo, nou ja zo die naam heeft ze zichzelf gegeven. Iedereen hier geeft zichzelf naast hun eigenlijke chinese naam nog een vaak amerikaanse naam, dis de mary's, maggie's lucy's en noem maar op komen hier in grote getalen voor. Maar zij heeft zich zelf een Japanse naam gegeven omdat ze het maar stom vond dat iedereen een amerikaanse naam had. Ik gaf aan dat ik het uberhaupt niet snapte en het maar vreemd vond, en gaf aan dat ze blij moesten zijn met hun eigen naam. Toen gaf ze aan dat ze dat ook was, maar dat die namen vaak te moeilijk zijn voor ons toeristen om te onthouden. Daar heeft ze gelijk in, want haar eigenlijke naam ben ik vergeten, ik weet alleen dat het troste beer betekende).

Maar na een stevige controle, tas door de rontgen machine en foulieren konden we eindelijk naar de dam. Dit doet met uit veiligheidsoverweging, omdat dit project van enorm belang is voor CHina, en zelfs het grootstre project van het land is. De opbrengst aan energie van de dam is echt enorm en ze kunnen hier de 7 grootste steden van het land van energie mee voorzien. Er is een bootsluis, welke in 5 stappen gaat, waarbij er 4 grote schepen tegelijkertijd omhoog of naar beneden kunnen. Er zijn er twee, een voor stroomopwaarts en een voor stroomafwaarts scheepsverkeer. Echt mega, 1 zo'n sluis (voor boten van tot 100.000 kilo) en er zijn er dan 5 op een rij is 260 meter lang, 45 meter breed. Ook is er nog een scheepslift voor kleinere schepen tot 10.000 kilo. Aan de hoge kant staat de rivier nu op 156 meter en aan de andere kant wordt de hoogte van 62 meter aangehouden. Doordat de rivier nog niet op zijn hoogdte punt is, wordt de bovenste sluis nog niet gebruikt. Een schip ligt hier ongeveer 45 min per sluis in, dus ruim 4 uur later is hij bijna 100 meter gezakt.

Na de tour, bedankt ik mijn privegisd Yoyo voor alles wat ze me heeft uitgelegd en geef haar wat fooi. Hier is ze erg blij mee, en helpt me nog om in het Chinees op te schrijven het treinstation van Yichang. Dit is waar ik vanmorgenvroeg, omdat ik om 6 uur van de boot moest heen zou gaan om een ticket te kopen naar mijn volgende bestemming. In Chongqing werd me verteld dat het moeilijk zou worden om een ticket te krijgen, en wilde ze me een tour aansmeren, maar ikvind het otch leuker om dan toch zelf te proberen of het me lukt. Nadat ik aan iemand liet zien waar ik heen wilde, gaf hij aan dat ik met hem mee in de taxi kan, want hij moest in de buurt zijn en zou het me aanwijzen. Toen ik de taxi wilde betalen, gaf hij aan dat hij dat deed, en liep met me mee en wees in de richting van het station. Hier kocht ik bij het eerste de beste loket mijn gewenste ticket en moest nog 6 uur wachten tot mijn trein vertrok. Ik kon mijn bagage pas een uur later achterlaten, zodat ik even op het stationsplein, om iets over half 7 vanmorgen heb ontbeten. 

Het is fascinerend om te zien wat al die mensen hier doen. Iedereen lijkt zijn stukje te hebben om schoon te maken, of schoon te houden, de een het plein, de ander de stoep weer de ander de straatrand, weer een ander de prullenbakken. Ook zoiets vreemds, iedereen dump zijn zooi in of rond de prullenbak, een ander staat die prullenbakken weer leeg te graaien opzoek naar recyclebaar materiaal. Nadat ik mijn rugzak heb achtergelaten in een bewaarplek, ga ik maar even door de stad heen lopen. Maar het ziet er leeg en verlaten uit, totdat ik bij het plein uitkomt, dit is een stuk gras en een stuk betegeld ter grote van denk 6 voetbalvelden. Hier staan vooral oudere mensen, hun Tai Chi, dans of badminton oefeningen met elkaar te doen. Echt fantastisch om te zien hoe ze hierin op gaan allemaal. Ik ga bij de Mac binnen zitten want hier is het warm deze morgen en bestel een bak thee. Ik zit hier denk een uur lkkr te relaxen en wat te lezen. Hierna ga ik wat eten inslaan, want ik moet 6 uur met de trein naar Zhangjaijie (een natuur reservaat ten zuiden vasn Yichang). Om 13.30 vertrekt mijn trein en ik ga een half uur voor vertek de stationhal binnen. Echt een drukte van jewelste en ik vind een plekje op een hoekje, zodat ik mijn spullen maar vanaf een kant in de gaten hoef te houden. Als de trein komt, moet ik me nog haasten om optijd binnen te zitten, ik moet in wagon 15 zijn van de 18 en moet echt een pokke eind lopen. Eenmaal in de trein (ik heb een hard seat) kom ik in een wagon met 120 Chinezen. Wat een kippenhok is dat zeg. Iedereen staart je aan, en knip vriendelijk terug. Na een uurtje is het ijs een beetje gebroken, en kom ik een beetje langzaam in gesprek met een stel gasten van rond de 30, ze spreken een beetje gebroken engels en algauw halen ze er een vrouw bij die is afgestudeerd aan de universiteit in engels. Ze blijken allemaal voor de overheid te werken en hebben een reis van 10 dagen aangebofden gekregen van hun baas (China). Het is erg gezellig en we praten zo al snel de tijd vol. UIteindelijk heb ik denk zo met een man of 30 wel kennis gemaakt en iedereen bijna hetzelfde verteld. Nu waren ze in de gelegenheid om eens met een buitenlander te communiceren, omdat deze dame alles kon vertalen. Van het uitzicht heb ik tussendoor ook genoten en heb mensen in hun huizen, op het land en met hun vee ziuen werken. Ik ben nu in Zhangjaijie aangekomen. Nadat ik eerst een nerveus en opdringerig typetje bij het station van me af heb moeten houden.

In dit stadje moet ik met de bus naar het dorpje Zhangjaijie dat 30 km verderop ligt, maar helaas rijdt er geen busje meer in het donker hiernaar toe. Ik moet opzoek naar een hotel en sla mijn planet maar weer open. Op het moment dat ik zit te kijken en het aan iemand wil vragen vraagt een vrouw me of ze me kan helpen. Met gebrekkig engels, na 4 telefoongesprekken en 20 min. en door hun met de auto gebracht sta ik bij een super de luxe hotel (nou ja een grote 2 pers. kamer voor leuke prijs) en neem afscheid en dank haar hartelijk. Ze laat haar nummer achter dat ik haar in geval van nood kan bellen. Echt zo tof enzo vriendelijk, echt helemaal geweldig.

 

Nu ga ik een happie eten en slapen en morgen naar het dorpje, hier kun je fantadtische wandelingen door een schitterende natuur maken. Dus ik weet niet of ik online kan komen. Maar jullie lezen dat vanzelf allemaal wel weer op mijn blog.

 

Nou voor nu de groeten, blijf mailen en reageren en tot laterzzzz,

 

Liefs Bart

De Yangtze

Hoi Lieve mensen,

 

Vandaag is het dan zover, ik ga een trip over de Yangtze maken. Deze zal een dag of 3 duren, waarbij er verschillende momenten zullen zijn waar we van boord kunnen om dorpjes of een tempel te kunnen bezoeken, die als in 2009 de dam klaar is, niet meer te zien zulen zijn, omdat deze dan onder het water zullen belanden.

 

Verder ben ik nu 3 dagen in Chongqing geweest, een erg rommelige stad, waar overal gebouwd wordt. Chongqing is een stad dieligt tussen heuvels en ook tussen de Yangtze en de Jailing Rivier. De beide rivieren komen hier bij elkaar en de Jailing rivier wordt opgenomen door de Yangtze. Hierbij ontstaat er een grotere rivier die voor veel scheepsverkeer zorgt vanaf Shanghai naar Chongqing. 

 

Maar door die rivieren, een soort schiereiland is Chongqing verdeelt in 3 grote kernen, waarbij het centrum op het schiereiland ligt. Deze is alleen maar te bereiken vanuit de andere kernen door een aantal enorme bruggen over de beide rivieren.

Aangezien hier een aantal flinke heuvels liggen, zijn hier weinig tot geen fietsers op de weg te zien en gebeurd hier bijna alles met openbaar vervoer of taxi. Deze vullen de stad en zorgen voor een enorme drukte en smog overlast. Het is ook niet echt gezond om hier gewoon maar buiten te lopen, maar je je moet wel om van de ene plek op de andere te komen. Je ziet veel mensen hier dan ook met mondkapjes (van die operatie kapjes) lopen om zo min mogelijk slechte lucht in te ademen.

 

Gister ben ik naar een kelin gehucht geweest net aan de buitenkant van Chongqing met lokaal vervoer. Grappig om gewoon als enige toerist in een bus met lokalen te zitten en mensen waarderen dit dan ook wel. Dit gehucht, Ciqikou, is nog een van de laatste overblijfselen, van hoe een authentiek dorpje er vroeger uit moet hebben gezien. Jammer dat je meteen als je de straatjes binnen komt overspoelt wordt door kraampjes waar ze alle kitsche spullen die ze in China hebben aan je willen slijten. Dus snel doorgelopen en de achterafsteegjes bekeken. Hier kwam ik nog eren tempel tegen die 1500 jaar geleden al dienst deed. Het heeft zelf nog even gediend als schuilplaats voor de lokale keizer en zijn gezel. Het zag er mooi uit en jammer dat het helemaal was ingebouwd, maar weer mooi dat men probeert om dit overblijfsel uit die tijd te blijven behouden.

 

Verder moet ik vandaag wat eten inslaan, voor de bootreis. Deze zal een dag of 3 duren, en hierna weet ik nog niet precies wat ik zal gaan doen. Ik wil eigenlijk vanuit Yichang (plaats waar de boottrip ophoud) naar het zuiden reizen naar een natuurreservaat, maar ik wil ook graag nog naar de kust naar Xian'men, en dat ligt een kleine 1300 km verder. Dus op de boot heb ik een aantal dagen de tijd om te bedenken wat ik ga doen.

 

Als ik de gelegehied heb zal ik jullie zo snel mogelijk op de hoogte houden van alle belevenissen.

 

Groetjes voor nu, liefs en tot mails, krabbles en alles,

 

Bart